Toch bijbetalen voor noodzakelijke medicijnen

Soms schrijft een arts een medicijn voor van een bepaald merk. Dat medicijn kan dan duurder zijn dan een merkloze variant. De patiënt draait in dat geval op voor de extra kosten. Tot zover voelt het nog logisch. Op Rijksoverheid.nl is hierover meer te vinden. Vraag is misschien nog wel, hoe komt de patiënt aan een goedkoper alternatief als de art of specialist iets anders heeft voorgeschreven. Kan dit in overleg met de apotheker?
Dat niet medisch noodzakelijk kosten niet gedekt zijn door de basisverzekering is vast ook te rechtvaardigen. Het basispakket dekt dus de standaardzorg van bijvoorbeeld huisarts, ziekenhuis of apotheek. (rijksoverheid.nl). In deze gevallen zou dus ook gesproken kunnen worden van “noodzakelijk gebruik”.

In Nederland is Farmatec verantwoordelijk voor het toekennen van vergoedingslimieten aan geneesmiddelen. Verwacht mag worden dat deze organisatie zorgvuldig te werk gaat en waarborgt dat iedereen via de basisverzekering kan beschikken over de noodzakelijke medicijnen. Toch lijkt de toekenning niet altijd rechtvaardig. Sommige medicijnen zijn bijvoorbeeld beschikbaar in verschillende vormen; bijvoorbeeld drank- en pilvorm. Stel dat van een bepaald medicijn de pilvorm goedkoper is dan het drankje. Dan kan Farmatec stellen; voor dit medicijn is geen alternatief. En toch de maximale vergoeding / prijs vaststellen op basis van de goedkoopste variant. Deze tegenstrijdigheid zorgt er voor dat patiënten die het medicijnen wel nodig hebben, maar bijvoorbeeld geen pillen kunnen slikken, ALTIJD moeten bijbetalen voor de duurdere variant. Bijvoorbeeld mensen met slikproblemen en kleine kinderen kunnen geen pillen slikken. Vaak ook de reden dat fabrikanten medicijnen in verschillende toedieningsvormen op de markt brengen.

Op deze manier kunnen, vaak chronische patiënten, te maken krijgen met extra kosten. Kosten die onder de basisverzekering horen te vallen. Verondersteld dat het hier om uitzonderingen gaat, is er ook een oplossing. Artsen en specialisten die een dergelijk medicijn voorschrijven kunnen een zgn. coulance brief opstellen. De arts geeft aan dat het om “noodzakelijk gebruik” gaat, maar dat de patiënt de goedkoopste toedieningsvorm niet kan gebruiken.

Zelfs met zo’n coulance brief zijn zorgverzekeraars lang niet altijd bereid de extra kosten te vergoeden. Zorgverzekeraars geven aan niet meer te vergoeden dan de “boven limiet prijs”.
Zorgverzekeraars bieden wel aanvullende pakketten aan, die deze extra kosten tot een bepaald maximum vergoeden. Ook dan blijft de patiënt de dupe. Patiënt wordt ‘verplicht’ zicht extra te verzekeren voor zorg, die voor hem “noodzakelijk” is. Daarbij is overigens nog eens een extra risico voor de patiënt. Bij langdurig gebruik, zou ook het maximum van het aanvullende pakket overschreden kunnen worden. In dat geval betaalt de patiënt alle extra kosten boven het maximum en de extra aanvullende verzekering.

Wie heeft nu schuld aan deze situatie? In de eerste plaats Farmatec, die de maximale vergoeding vaststelt op basis van een toedieningsvorm, die niet voor elke patiënt geschikt is. In de tweede plaats natuurlijk de zorgverzekeraars, die liever een aanvullend pakket verkopen dan de patiënt het “noodzakelijk gebruik” te vergoeden op basis van coulance.

Share

Laat een reactie achter

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes